27.6.07

panahon pa ni andres bonifacio

ayon... binalikan ko nga ang aking transcript kasi yon ang sabi... ang lakas ng ulan kahapon.. nakakatamad maglakad kasi bumabaha sa daan.. eh wala naman akong magawa kasi nga naman kailangan.. kaya hayun sumigi na rin kahit na ang lakas ng buhos ng ulan.. bumabaha na sa may unibersidad namin.. buti na lang ang taas ng takong ng sapatos hindi masyadong nabasa ang pantalon ko.. buti na lang.. ang bilis kong naglakad papuntang registrar.. ang daming tao! kahit na umuulan ang dami pa ring tao.. singit ako ng singit sa pila.. medyo tamad kasi akong pumila.. nakasingit din naman ako kahit papaano.. sa lakas ng buhos ng ulan... umapaw ng ang tubig sa kanal ng unibersidad.. naku!! nang malapit na ako sa bintana ng registrar tumutulo pa ang aircon.. kainis talaga... minamalas talaga ako. hayun nakuha ko rin sa wakas ang pinakamamahal kong transcipt! Tuwang-tuwa naman itong si donya eutikya.. ang laki na kaya ng pagod ko nito… medyo maaga pa nang akoy matapos.. kaya bumisita muna ako sa aking departamento.. kumustahan sa mga dating guro.. na noon eh.. sobrang I inis sakin.. kasi medyo pasaway ang lola! Haha.. tawanan sa mga dating kaklase , kakilala at kaibigan.. ang saya ko kasi nakita ko ang aking matalik na kaibigan mula pa noong hyskul.. ang lakas ng kwentuhan naming at tawanan.. ipinagyabang ko pa ang aking transcript sa kanila…. nang napuna ko: napakaraming mali! Nakakabwisit talaga! Sino ba naman ang hindi mabibwisit eh ang nakalagay na petsa kung kailan ako nagsimula sa unibersidad na pinapasukan ko eh disyembre 30,1899.. hindi pa kaya ako ipinanganak sa mga kapanahunang iyon! Naku kung mamalasin nga naman! Di lang yon ang pangalan ng mga magulang ko nagkapalit pa! Andaming mali! Kaya ngayon heto na naman ako.. argh.. balik na naman ako.. umuusok na naman ang tainga ko.. di ko na naman napigilan ang magtalak ng magtalak.. lumingon tuloy ang ibang naroroon.. eh pakialam ko bah.. eh ako naman ang naaabala.. buti na lang pinapasok ako nung isang babae na naroon upang sa loob na pag usapan ang kanilang mali! Kinausap ako nung taga imprenta ng mga tOr. Sabi nya babalikan ko na lang daw mamayang alas singko ng hapon.. eh indi na kaya pede kasi alas kwatro ang labasan ng kapatid ko sa paaralan eh ako pa ang susundo.. kaya… babalik na naman ako bukas… kung mamalasin nga naman..

1 comment:

Anonymous said...

tsk..tsk...when it rains, it pours. pag inabot ka nga naman ng malas...